كند . و اگر مشغول كارى باشد كه هم وظيفهء منفرد و هم وظيفهء مأموم است ، مثلًا در ركوع يا سجده باشد ، بايد خودش نماز را به نيّت فرادى تمام نمايد . 4 - دوظام نيّت ، قصد فرادى اگر همرا ه با انجام جزئى از نماز باشد امكان برقرارى مجدد جماعت را برهم مىزند . مسئله 1505 - احتياط مستحب آن است كه در بين نماز جماعت تا ناچار نشود نيّت فُرادى نكند گرچه جايز است حتّى اگر از ابتداء قصدش اين باشد كه در اثناء نماز منفرد شود ، ولى بنابراحتياط واجب در بين حمد و سوره تا مجبور نشود منفرد نشود ، و اگر ناچار شد بايد تتمّه قرائت را بخواند . ولى سلام - آخر نماز - گفتن پيش از امام جايز است و حكم فُرادى ندارد . مسئله 1506 - اگر در بين نماز جماعت نيّت فُرادى نمايد ، نمىتواند دوباره نيّت جماعت كند . ولى اگر مردّد شود كه نيّت فرادى كند يا نه و بعد تصميم بگيرد كه نماز را با جماعت تمام كند ، نمازش صحيح است . و همينطور اگر قصد فُرادى كندو بلا فاصله پيش از اين‌كه كارى انجام دهد يا امام چيزى از قرائت را بخواند دوباره نيّت جماعت نمايد . مسئله 1507 - اگر شكّ كند كه نيّت فُرادى كرده يا نه بايد بنا بگذارد كه نيّت فرادى نكرده است . مسئله 1508 - اگر موقعى كه امام در ركوع است اقتدا كند و به ركوع امام برسد ، اگر چه ذكر امام تمام شده باشد ، نمازش صحيح است و يك ركعت حساب مىشود ، امّا اگر به مقدار ركوع خم شود و به ركوع امام نرسد جماعت او باطل است و احتياط مستحب آن است كه ركوع را تمام كند و آن را يك ركعت حساب نموده و نماز را فرادى تمام كند و بعد دوباره بخواند ، اگر چه اقوى صحّت نماز بطور فُرادى است و ديگر احتياج به اعادهء نماز نيست . مسئله 1509 - اگر موقعى كه امام در ركوع است اقتدا كند و به مقدار ركوع خم شود ، و پيش از ذكر ركوع يا پس از ذكر شكّ كند كه به ركوع امام رسيده يا نه ، جماعت او باطل است و در اين صورت نمازش فُرادى مىشود و صحيح است ولى احتياط مستحب اعادهء نماز است . مسئله 1510 - اگر موقعى كه امام در ركوع است اقتدا كند و پيش از آنكه به اندازه ركوع خم شود ، امام سر از ركوع بردارد ، مىتواند بايستد تا امام براى ركعت بعد برخيزد و آن را ركعت اوّل نماز خود حساب كند . ولى اگر برخاستن امام به قدرى طول بكشد كه ارتباط اين شخص